Vader en zoon in één team bij HVA: ‘Nu mag ik hém tips geven’
Bij HVA in Assen spelen Bob Kroep (60) en Ron Suk (64) in Heren 30-1 samen met hun zoons. Vroeger coachten de vaders, nu krijgen ze aanwijzingen terug.

Bij de competitiestart tegen Roden ziet keeper Merijn Kroep (22) een aanvaller op de cirkel afkomen. Zijn vader Bob snelt toe en haalt de tegenstander onderuit. Merijn verwacht een strafbal, maar de scheidsrechter geeft een strafcorner. Vader en zoon kijken elkaar aan; woorden zijn niet nodig. Bij HVA in Assen staan ze samen in Heren 30-1.
Jarenlang was het andersom. Bob stond als coach langs de lijn bij zijn oudste zoon Bastiaan, daarna bij dochter Megan en uiteindelijk bij Merijn. Wissels en kritiek leverden toen regelmatig discussies op, ook thuis. Nu stuurt Merijn vanuit het doel zijn vader over het veld. Die kan niet alles opvolgen: de snelheid om snel terug te komen heeft hij niet meer, geeft Bob zelf toe.
Dat ze ooit samen zouden spelen, lag niet voor de hand. Merijn had vijf à zes jaar niet gehockeyd toen hij werd gevraagd in te vallen. Het beviel zo goed dat hij bleef, en dit seizoen nam hij als dispensatiespeler de plek van de vertrokken keeper over. Zijn vader zag hem liever als veldspeler. Hoewel GHBS in Groningen op loopafstand ligt, koos Merijn bewust voor HVA, om de sfeer en het familiegevoel.
Bob en Merijn zijn niet het enige duo. Ron Suk (64) staat op het middenveld, zijn zoon Tom (32) is laatste man, inmiddels drie seizoenen samen. Hun verleden ligt bij Daring in Veendam. Ron begon pas met hockey na de geboorte van zijn kinderen, Tom stond al op zijn derde op het veld. Toen Tom klein was, floot Ron op zijn vingers als het team in de aanval moest. Nu is het Tom die zijn vader aanspoort door te lopen. Andersom krijgt Tom commentaar op zijn passes. Op de training geven ze elkaar geen centimeter.
Dat de generaties samen spelen, is vooral de realiteit van een kleine noordelijke club. HVA heeft geen Heren 2, dus wie niet in Heren 1 wil, komt in 30-1 terecht. Dat botst soms: wat voor een twintiger een prima pass is, is voor een zestiger onhaalbaar. De oudere spelers willen partijtjes, de jongeren ook tactiek. Een derde duo dient zich aan: Ivo (58) en Philip (26) Trijbels doen af en toe mee. Tegen Leeuwarden stonden zo drie vaders en drie zoons tegelijk op het veld.
De hockeyzondag begint voor Merijn soms al met ontbijt bij zijn ouders in Assen, voordat hij met zijn vader naar het veld rijdt, met Nederlandstalige muziek aan en de tegenstander als gespreksonderwerp. Na afloop blijven de families hangen, met bitterballen en kleinkinderen langs de lijn. Hoelang het nog duurt, weten de vaders niet; ze gaan door zolang het lichaam het toelaat. Tom heeft zijn doel al gesteld: ‘Vijf jaar is een mooie doelstelling.’


